Van luchthaven Dalaman naar luchthaven Antalya: de 240 km kusttransfer

Er zijn twee manieren om over te steken. De kustweg D400 via Kaş, Demre en Finike is een van de mooiste wegen van de Middellandse Zee, maar slingert grotendeels door bergen en dorpen en kost ruim een uur extra. De binnenlandse route via de D350 en Korkuteli is degene die chauffeurs werkelijk nemen: 240 kilometer, onder normale omstandigheden ruwweg drie uur twintig.

Dat cijfer houdt in de praktijk stand. Anders dan op de vakantiewegen is er hier nauwelijks seizoensverkeer — de drukte aan de Turkse kust zit rond de plaatsen, niet op de verbindingswegen. Reken op een half uur extra op een zomerse zaterdag, wanneer het wisselverkeer rond Fethiye en Antalya dichter wordt.

De voor de hand liggende vraag: waarom niet gewoon een binnenlandse vlucht? Omdat geen enkele maatschappij een reguliere lijndienst onderhoudt. Dalaman en Antalya zijn allebei vakantieluchthavens aan dezelfde kust; de maatschappijen zien er geen markt in. Op een enkele seizoenscharter na betekent vliegen: via Istanbul.

Met de overstap erbij klapt de rekensom in elkaar. Twee uur in Dalaman vóór vertrek, ruim een uur in de lucht, een overstap in Istanbul die zelden onder de negentig minuten blijft, dan een tweede vlucht en een tweede bagageband. Zes tot acht uur van deur tot deur is normaal, tegenover drieënhalf uur in een auto die u bij de ene terminal ophaalt en bij de andere afzet. Bovendien reist uw bagage mee zonder gewichtslimiet, of het nu een buggy, golftas of surfplank is.

Grofweg drie groepen. De grootste is de vakantie met twee bestemmingen: een week Fethiye of Kalkan, daarna een week Side of Belek, met een boeking die op de ene luchthaven landt en vanaf de andere vertrekt. De tweede zijn gasten van wie de terugvlucht door de maatschappij naar de andere luchthaven is verplaatst — bij charterschema's vaker dan u zou willen.

De derde, en degene waarin de transfer zich echt terugbetaalt, is de reddingsrit. Een gemiste aansluiting, een geschrapt binnenlands traject, een gezin dat op een vast incheckmoment in Antalya moet zijn en niet kan wachten op de eerstvolgende stoel. Een auto die vertrekt wanneer u het zegt, is op zo'n ochtend veel waard.

Op lange routes wordt het verschil tussen een taxameter en een vaste transferprijs pijnlijk duidelijk. Een taxi noemt de prijs op de dag zelf, op de meter, en de chauffeur rekent ook de lege terugrit door — bij 240 kilometer in het hoogseizoen schommelt dat bedrag flink.

Een privétransfer wordt hier vóór het boeken tegen een vaste prijs berekend, op basis van de afstand en het voertuig dat u nodig hebt. Die verandert niet als uw vlucht laat landt, de paspoortcontrole een uur duurt of het verkeer rond Antalya drukker is dan gewoonlijk. Voor een groep met bagage komt één vaste prijs, gedeeld door vier tot acht personen, meestal in de buurt van wat de binnenlandse tickets hadden gekost — zonder overstap.

Boek op vluchtnummer in plaats van op kloktijd. Wij volgen de aankomende vlucht en verschuiven de ophaaltijd automatisch — op deze route belangrijker dan op de meeste: als er aan de andere kant een vertrek wacht, haalt u een verloren uur niet meer in.

Bouw marge in aan de kant van Antalya. Drieënhalf uur rijden plus de incheckrijen van de luchthaven betekent: voor een internationale vlucht viereneenhalf tot vijf uur van tevoren vanaf de kust vertrekken. Vraag om een pauze — rond Korkuteli liggen goede verzorgingsplaatsen — en geef kinderen bij het boeken door, zodat de juiste zitjes al gemonteerd zijn.